Ένας σύντομος αναστοχασμός, με μια γενναία δόση αυτοκριτικής!
Όνειρα πολλά και σχέδια για τη χρονιά που πέρασε, ιδέες κινηματογραφικές και άλλες, υλικό από ποικίλους φορείς και διαδραστικοί πίνακες στις περισσότερες αίθουσες. Σχέδια πλούσια, που περιορίστηκαν δραματικά από το ωρολόγιο πρόγραμμα, τις πάμπολλες υποχρεώσεις παιδιών κι ενηλίκων που λειτουργούν απαγορευτικά για δράσεις μετά το σχόλασμα, αλλά και από άλλες ποικίλες δράσεις ενός σχολείου που επιχειρεί σε πολλά πεδία. Κι ας μην ξεχνάμε την τεμπελιά των εφήβων που πρόσφατα έγινε viral διαφήμιση με ατάκα τη λέξη βαριεεεεεέμαι…
Η πραγματικότητα
Ο στόχος, λοιπόν, μετατοπίστηκε και …προσγειώθηκε σε κάτι όχι τόσο δεδομένο, τελικά, την ίδια την κινηματογραφική εμπειρία και τη θέαση μιας ταινίας, όσο και στην αξιοποίηση υλικού για τις ανάγκες κι στο πλαίσιο της διδασκαλίας. Μικρού μήκους παραγωγές αξιοποιήθηκαν, με την Ιστορία, τη Λογοτεχνία, τη Γλώσσα να εμπλουτίζονται από την εικόνα, την οπτικοακουστική αφήγηση, τις διαφορετικές οπτικές γωνίες των ταινιών.
Ένα …highlight της φετινής προσπάθειας
Δύο ταινίες μεγάλου μήκους έγιναν αντικείμενο «ανάγνωσης» και σχολιασμού, σε μια απόπειρα διδασκαλίας ενός τρόπου θέασης που διαφέρει ριζικά από τη ρηχότητα και την ταχύτητα παρακολούθησης δεκάδων reels απ’ τα οποία τίποτα δε μένει…
Έχοντας εμείς οι ενήλικες την εμπειρία μιας εποχής που αρνούμαστε να δούμε ταινία οπουδήποτε αλλού εκτός της κινηματογραφικής αίθουσας, προσπαθήσαμε να φέρουμε κάτι από την αύρα της στις σχολικές αίθουσες που σκοτεινιάζουν για τις ανάγκες μιας προβολής και –το εντυπωσιακό- ησυχάζουν απόλυτα με καθήλωση μπροστά σε δύο δυνατές ταινίες όπως «Τα παιδιά της χορωδίας» και «Ο δάσκαλος που άφηνε τα παιδιά να ονειρεύονται». Και ό,τι ακολουθούσε παλιά μια κινηματογραφική βραδιά, με ζωηρές συζητήσεις πάνω στο πόσο αληθοφανές ήταν το σενάριο ή πόσο χαρακτηριστική η μουσική ή αν η φωτογραφία εξυπηρέτησε το σκοπό της κλπ, κλπ, βρήκαν κι αυτά το αντίστοιχό τους μέσα στο σχολείο, μετά τις προβολές. Με το συγκεκριμένο υλικό, τα πρώτα σχόλια, αναπτύχθηκαν σε ωραίες συζητήσεις και προβληματισμό για την παιδική – εφηβική ηλικία και τα παιδαγωγικά μέσα, ενώ τα παιδιά κλήθηκαν να παρατηρήσουν την κινηματογραφική αφήγηση και να προσπαθήσουν να «ξεκλειδώσουν» τα μυστικά της. Η παιδική ηλικία του ’20 και του ’30, οι νέες μορφές παιδαγωγικής του δασκάλου Celestin Freinet, η σύγκρουση φασισμού/ κομμουνισμού, ο εκφασισμός της κοινωνίας, ο ρόλος της οικογένειας, οι σχέσεις του σχολείου με την κοινότητα είναι, επίσης,μερικές από τις βασικές ιδέες που γίνονται αντικείμενο διαπραγμάτευσης σ’ αυτή την ταινία και κουβεντιάστηκαν με τις απαραίτητες διευκρινίσεις.
Η δεύτερη ταινία έγινε αντικείμενο εργασίας στο μάθημα της Γλώσσας που αντικατέστησε το τυπικό διαγώνισμα του β΄τετραμήνου κι έδωσε πολύ ωραίες απαντήσεις, ενώ γνωρίζουμε ότι σε αρκετές περιπτώσεις όλη η οικογένεια είδε την ταινία στο σπίτι και κουβέντιασε με τα παιδιά γι’ αυτήν! Επισυνάπτεται ενδεικτικά σ’ αυτό το σύντομο σημείωμα το Φύλλο Εργασίας της ταινίας, ενώ πρέπει να σημειωθεί ότι και οι δύο προβολές συζητήθηκαν στην ολομέλεια των τμημάτων σε στενή σύνδεση και αναφορά στα Δικαιώματα του Παιδιού, ένα πεδίο που απασχολεί ποικιλότροπα το σχολείο, αποτελώντας έναν από τους βασικούς στόχους των δραστηριοτήτων που υλοποιεί.
Το μέλλον
Παρά την τυπική υποχρέωση ο προγραμματισμός των πολιτιστικών και άλλων δραστηριοτήτων να ολοκληρώνεται μέσα σε 4-5 μήνες, είναι ευνόητο ότι η εκπαίδευση στα Μέσα παίρνει χρόνο και «τρώει» χρόνο. Έχοντας κάνει απόπειρες να λειτουργήσουμε με διαφορετικά μέσα,κινηματογράφο, ραδιόφωνο, βίντεο, και έχοντας διαπιστώσει τις δυσκολίες υλοποίησης, σκεφτόμαστε ήδη τον επόμενο προγραμματισμό, ίσως, αν το επιτρέψουν οι συνθήκες, και την οργάνωση μιας κινηματογραφικής λέσχης για την εκπαίδευση μιας νέας γενιάς θεατών που θα «στέκονται» σ’ αυτό που βλέπουν και θα δοκιμάζουν μια πλουσιότερη οπτικοακουστική εμπειρία.
Και, ποιος ξέρει, ίσως την επόμενη χρονιά μπορέσουμε να προσεγγίσουμε τη φιλοδοξία παραγωγής μιας δικής μας ταινίας…
Η ταινία διαθέσιμη, εδώ
https://mail.google.com/mail/u/0/?pli=1#inbox/FMfcgzQVxHfBLMGRZCtFbJqZHqqSnDGh?projector=1
» Για μια εκτεταμένη ανάλυση της ταινίας, εδώ
» Για το Φύλλο Εργασίας της ταινίας, εδώ
» Κι ένα τραγουδάκι του Θανάση Παπακωνσταντίνου ως παράλληλο κείμενο, εδώ
Εργασίες των παιδιών κατά την διάρκεια του πολιτιστικού προγράμματος